Bali (Indonesië)

Standard

Op 18 maart vlogen we van Sydney naar Bali. Daar op het vliegveld ontmoetten we Elle, een goede vriendin van Lisa, die ook aan een reis door Zuid Oost Azië ging beginnen en de eerste paar weken met ons optrok. Voor Lisa erg bijzonder om na zo’n lange tijd weer een vertrouwd gezicht van thuis te zien! Meteen viel de broeierige warmte op, die ons tijdens ons gehele verblijf in Indonesië zou vergezellen. Bali is geheel Hindoeïstisch en dat is aan alles te merken. Overal staan offers en beelden, en op elke straathoek staat een tempel. Alle huizen hebben een speciale aanbouw in de vorm van een kleine tempel of een mausoleum. In de week dat wij op Bali waren, hebben we wel drie verschillende vieringen meegekregen, met name in de vorm van grote processies. Dat schijnt daar aan de orde van de dag te zijn. Al die versieringen geeft het eiland een prachtige sfeer!

image

Deze hingen overal met het oog op een belangrijk festival binnen een aantal weken.

image

Beeldjes waren vaak aangekleed, apart gezicht.

image

Beelden in alle vormen en maten.

We verbleven de eerste dagen in Ubud, het culturele hart van Bali. We hadden één van de mooie kamers, gesitueerd achter in de tuin van een familie. Dit concept genaamd “homestay” is in Indonesië heel gebruikelijk en is er in alle soorten en maten: van een hotel in iemands tuin tot een bezemkast op iemands zolder. Onze gastheer was sympathiek en behulpzaam.

image

Saté en gado-gado!

Ubud had een leuke sfeer. De straten waren altijd druk met auto’s en scooters, overal scooters. Hoogtepunten in Ubud waren:
– Monkey Forest. In een stuk bos leven verschillende makakenfamilies. In theorie zouden ze kunnen ontsnappen – de omheining over klimmen is voor zo’n aap een fluitje van een cent – maar ze hebben het daar zo goed dat die behoefte er blijkbaar niet is. Voor een makaak zijn maar twee dingen belangrijk: eten en seks. Met zowel alle bananen die ze van toeristen krijgen plus het eten van de verzorgers als de grote hoeveelheid soortgenoten, voldoet deze plek ruimschoots aan beide voorwaarden. Ondanks dat het wat onnatuurlijk aanvoelt is het toch erg leuk om zoveel apen om je heen en op je te hebben. Absoluut een belevenis!
image

image

image

Bovendien was het ook gewoon een heel mooi bos.

– We hebben een traditionele dansvoorstelling bijgewoond. Gelukkig kregen we een beschrijving van het verhaal op papier. Het bestond voor het grootste gedeelte uit een groep mannen die chantten in elkaar afwisselende tempo’s. En het sloot af met een man die over gloeiende kolen liep. ‘Dans’ was een groot woord – choreografisch stelde het bitter weinig voor – maar het was heel anders dan wij gewend zijn en daardoor leuk om mee te maken.
image

Tijdens deze open lucht voorstelling begon het overigens ineens keihard te regenen. Dat was waar ook. Het is regenseizoen in Indonesië! We hebben vier weken lang haast elke dag regen gehad. Soms hele dagen lang, soms slechts een bui, maar er was geen ontkomen aan…
– Op onze tweede dag in Ubud huurden we een scooter (slechts een paar euro voor een hele dag) en reden we rond Ubud. Het scooterrijden was even wennen, maar Sander had het vrij snel onder de knie en gelukkig zijn ze hier in het verkeer gewend dat er van alle kanten scooters aan kunnen komen, dus zijn ze overal op berekend. Eigenlijk hebben we maar één echte regel kunnen ontdekken: als je inhaalt, toeter je. Het was een leuk ritje, dat echter een nare bijsmaak kreeg toen Lisa (met Sander achterop) in een steile, scherpe bocht naar beneden onderuit ging. Gelukkig hadden we erg (en misschien wel ‘te’) weinig snelheid, dus viel de schade mee. Sander kon eraf springen en Lisa kwam er vanaf met wat spierpijn en een flinke blauwe plek op haar been. Al met al weer een memorabele ervaring!
image

Bali is op een bepaalde manier een verwend eiland geworden. Doordat veel toeristen hier alles goedkoop vinden en zich daardoor luxe kunnen veroorloven, is alles en iedereen hierop ingesteld. Zo is een groot gedeelte van het openbaar vervoer verdwenen doordat iedereen privé taxi’s neemt. Informatie krijgen over het openbaar vervoer dat er nog wel is, is haast onmogelijk doordat iedereen die je spreekt alleen maar geïnteresseerd is in het aanbieden van “transport?!”. Na een paar uur tevergeefs in the middle of nowhere in de regen op een bus te hebben staan wachten, legden we er ons maar bij neer dat we op dit eiland voortaan met de taxi van a naar b moesten gaan.
We verbleven twee nachten in Kedisan, prachtig gelegen aan het Baturmeer. Hoogtepunt daar was een bezoek aan de hotsprings aan de rand van het meer. Heerlijk zo’n dagje badderen!
image

Onze laatste bestemming op Bali was Lovina, aan de noordkust. Hier hadden we een volle dag gepland. Met zonsopgang zaten we in een bootje ‘op jacht’ naar dolfijnen. We waren bij lange na niet het enige bootje. Overal op het water dobberden toeristen. Onze stuurman deed wel erg zijn best om zijn eigen route te kiezen en slaagde er daardoor een paar keer in om als eerste bij een groep dolfijnen te zijn. Het begon goed. Vlak voor onze boot zwom een groepje dolfijnen en een aantal maakten de typerende tuimel-sprongen. Gaaf! Dat bleef lange tijd ook het hoogtepunt. Regelmatig kwamen we dichtbij groepjes dolfijnen, maar in plaats van met de boten te ‘spelen’ zoals gehoopt, bleven ze zoveel mogelijk onder water en vluchtten ze steeds snel weer weg. Dit ging zo een tijdje door totdat onze stuurman heel rustig een stuk van de andere boten af ging liggen en de motor uitdeed. Niet lang daarna zwommen overal om ons heen dolfijnen van een grotere soort, die hoger het water uitkwamen bij het ademen en zo veel beter zichtbaar waren. Een prachtig gezicht!

image

Vroeg op!

image

image

Vervolgens voeren we naar een ander plekje om te snorkelen. Op weg daarheen passeerden we een vissersbootje waarin een visser net in een strijd was verwikkeld om een prachtig grote zwaardvis binnen te halen; een indrukwekkend gezicht. Tijdens het snorkelen viel er verrassend veel te zien. Als je stil bleef drijven, kwamen er vissen op je af en werd er soms even aan je geknabbeld. Het hoogtepunt waren de grote blauwe en rode zeesterren!

image

Rechts de zwaardvis. Op de voorgrond een ander toeristenbootje en daarachter de visser.

image

Ons bootje. Kenmerkende traditionele boot voor Indonesië.

image

Terug aan wal was het tijd voor ontbijt en vertrokken we vervolgens op gehuurde scooters naar een tempel en weer een hotspring. Dit keer ging Elle ook mee en hadden we twee scooters gehuurd. Zo konden Lisa en Elle elkaar afwisselen en hoefden ze niet met iemand achterop te rijden. Het kostte Lisa even wat tijd om weer vertrouwen op te bouwen, maar dit keer ging het allemaal heel goed. We reden langs rijstvelden en over kronkelende dorpsweggetjes. Om de zoveel tijd ving je weer een vlaag wierook op of werd je ingehaald door een familie van vijf op één scootertje. De scooter is toch wel de beste en meest pittoreske manier om door Bali te reizen.

We verbleven in Lovina in een homestay van aardige mensen. Er zat alleen wel een bijsmaakje aan hun aardigheid. Elk vriendelijk gesprek eindigde steevast met de vraag of we iets wilden boeken. Het begon met de dolfijnentour en toen we die eenmaal hadden ging het om het transport richting Java. Waren er dan helemaal geen oprechte mensen hier op Bali? Gelukkig toch wel. Toen Sander bij een straatverkoper saté wilde bestellen bleek deze net uitverkocht te zijn. De wat oudere man en zijn vrouw stonden op het punt om naar huis te gaan. Zij spraken geen Engels, maar er stond toevallig een Australische jongen bij die in Lovina woonde en een beetje kon tolken. We kregen toch nog een restje saté als een soort proevertje en vervolgens kreeg Sander een schaal met een soort (orgaan)vleessoep in zijn handen gedrukt. Het was lekker, maar pittig! Toen hij het eindelijk op had – we voelden ons al schuldig dat Sander er zo lang over deed en we deze mensen dus ophielden – kwamen ze met de pan aanzetten en kreeg hij het laatste restje uit de pan er ook nog bij. We hadden er al flesjes water bij gekregen en het stel leek zich wel te vermaken met dit schouwspel. Tot nu toe hadden we geleerd dat je in Bali niets voor niets kreeg. Overal zat een prijskaartje aan. En voor onwetende toeristen werd dit prijskaartje altijd nog even snel wat hoger gemaakt dan normaal. De Australiër zei dat de prijs van de soep 10.000 rupiah was, dus Sander gaf de man 15.000 rupiah (= 1 euro) voor alles bij elkaar en we waren bang dat hij dit niet genoeg zou vinden. Maar tot onze grote verbazing gaf de man 5.000 rupiah terug! Natuurlijk ging het ons hier helemaal niet om het geld, maar het was zo prettig om een Balinees te ontmoeten die je niet alleen als wandelende portemonnee zag. Een ware verademing!

De volgende dag gingen we in één ruk door naar Java. De overtocht met de ferry duurde een half uurtje en kostte slechts zo’n 20 eurocent per persoon. Heerlijk, openbaar vervoer!

image

Zover liggen Bali en Java van elkaar af.

Los van de erg commerciële instelling van de meeste mensen op Bali, is het een prachtig eiland. De combinatie van de zeer aanwezige cultuur en mooie natuur maakt dit bezoek een bijzondere ervaring!

Liefs,
Lisa en Sander
image

Advertisements

2 responses »

  1. Toch als je de foto’s ziet, oogt het als een prachtige plek! ik kan me wel voorstellen dat het toeristische met transport?, transport? erg irritant word op een gegeven moment, maar in sommige landen hoort het er helaas bij. Wel tof dat jullie op een scootertje het land hebben door crost. Lijkt me in het begin ontzettend spannend, zeker als je geflikkerd bent knap dat je het toch weer probeert! Nog heel veel plezier op jullie laatste dagen!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s